|
|
|
| Vragen en
antwoorden peer-to-peer
bestandsuitwisseling Laatste update [01.04.2005] |
De Stichting Brein (de belangenbehartiger van de Nederlandse
entertainment-industrie) is in maart 2005 begonnen met het
versturen van vorderingen aan individuele peer-to-peer
gebruikers. Brein heeft een overeenkomst gesloten met vijf
internetproviders om de vorderingen door te sturen aan hun
klanten. Bits of Freedom hoopt via onderstaande lijst vragen
en antwoorden duidelijkheid te bieden over wat er wel en niet
mag.
Is downloaden verboden?
Nee. Iedereen mag voor eigen gebruik kopieën maken van
muziek, films of teksten, ook als de bron illegaal is.
Iedereen mag dus alles wat op Internet voorhanden is, vrijuit
downloaden. Proprietary software is de enige uitzondering;
die is extra beschermd via de Europese software richtlijn en
mag niet zonder toestemming gedownload worden. Bij de meeste
open source software krijgt iedereen automatisch toestemming
om vrijuit te kopiëren en te downloaden.
Is uploaden verboden?
Ja en nee. Het is niet toegestaan om zonder toestemming
auteursrechtelijk beschermde werken aan te bieden. Wie een
uitwisselprogramma gebruikt als KaZaa, Limewire of Grokster
moet er dus goed op letten dat hij alles mag downloaden, maar
niet zomaar -via de shared folder- aan mag bieden aan derden.
Maar natuurlijk mag iedereen wel eigen werk aanbieden via
uitwisselprogramma's, van home-video tot foto-collecties.
Bovendien mag iedereen vrijuit gebruik maken van werken die
tot het publieke domein behoren. Dat kunnen nieuwe werken
zijn die onder Creative Commons of public domain licentie
zijn vrijgegeven, boeken waarvan de schrijver meer dan 70
jaar geleden is overleden of films, tv-series en concerten
die meer dan 50 jaar geleden zijn opgenomen.
Moeten we bang worden van de acties van Brein?
Nee. Brein probeert bestandsuitwisseling in een kwaad
daglicht te stellen en mensen te intimideren met dreigende
rechtszaken. Maar internet is here to stay met
bestandsuitwisseling als een zeer efficiënte nieuwe
distributievorm. Tientallen miljoenen mensen maken dagelijks
gebruik van bestandsuitwisseling. De heksenjacht die de
entertainment-industrie heeft geopend, strandt op het feit
dat rechtbanken onmogelijk honderdduizenden rechtszaken in
behandeling kunnen nemen. Vandaar dat Brein in Nederland
probeert om al die vermeende heksen aan te zetten tot
zelfverbranding, door ze schikkingsvoorstellen te sturen en
draconische onthoudingsverklaringen met boetebeding.
Mag Brein zomaar gegevens verzamelen over
internetgebruikers?
Dat hangt er vanaf. Er is weinig bekend over de methode die
Brein gebruikt om auteursrechtinbreuken op te sporen en
IP-adressen te verzamelen. Naar verluidt laat Brein het
opsporen van vermeende auteursrechtschendingen door
commerciële detectivebureaus verrichten. Deze zullen
gespecialiseerde software gebruiken om hun opsporingen te
verrichten. Het gebruik van deze methodes kan strijdig zijn
met het recht op privacy. Volgens een uitspraak van het
College Bescherming Persoonsgegevens van april 2004 is het in
ieder geval niet toegestaan bestanden aan te leggen met
IP-nummers van van mensen die mogelijk onrechtmatig handelen,
indien deze niet hierover worden geïnformeerd. Aangezien
Brein in principe alleen IP-nummers heeft, en dus geen
naam-adres-woonplaatsgegevens, kan zij moeilijk aan deze
verplichting voldoen.
Ik heb een vordering ontvangen, wat moet ik doen?
Helemaal niets. Vul in geen geval de draconische
onthoudingsverklaring in met het boetebeding. Daarmee maakt u
zichzelf bekend en geeft u al uw rechten op. Op dit moment
beschikt Brein alleen over uw IP-adres, niet over uw
naam-adres-woonplaatsgegevens en kan u dus niet rechtstreeks
bereiken. U bent kennelijk klant van Tiscali, Planet
Internet, Het Net, Wanadoo of @Home. Deze vijf providers
sturen vorderingen door, zonder dat ze zelf op enigerlei
wijze hebben kunnen controleren of de klacht van Brein wel
klopt. Providers zijn niet verplicht om uw gegevens te
verstrekken aan klagers als Brein en het is onwaarschijnlijk
dat ze uw gegevens vrijwillig verstrekken. Onder de Wet
Bescherming Persoonsgegevens moeten houders van
persoonsgegevens een zorgvuldige afweging maken tussen het
privacy-belang van hun klanten en eventuele gerechtvaardigde
belangen van derden.
Wat gebeurt er als ik niet meewerk?
Dan hangt het van uw provider af wat er verder gebeurt. Als
uw provider uw gegevens vrijwillig verstrekt, kan Brein een
rechtszaak tegen u beginnen. Als uw provider dat niet doet,
zal Brein de provider voor de rechter moeten dagen om uw
gegevens op te eisen. Of Brein daarin gelijk krijgt, valt
niet te voorspellen. Het zal sterk van de individuele
bewijslast afhangen en de uitleg door de rechter van
verplichtingen in Europese regelingen ten aanzien van
provideraansprakelijkheid voor activiteiten waar de provider
geen enkele controle over heeft. De Hoge Raad buigt zich op
dit moment over een smaadzaak waarin provider Lycos gemaand
werd om adresgegevens te verstrekken van een anonieme
gebruiker. Brein financiert de tegenpartij in deze cassatie,
juist omdat het zo onduidelijk is wanneer een provider
persoonsgegevens zou moeten verstrekken aan derden. De
uitspraak hierover wordt verwacht in de zomer van 2005.
Overigens gaat het in deze zaak over de aansprakelijkheid van
de provider in het geval van 'hosting' (opslag van gegevens),
terwijl het bij peer-to-peer slechts om doorgifte van
internetverkeer gaat.
Als Brein eenmaal uw adres heeft en u voor de rechter daagt,
zal het van geval tot geval verschillen hoe de rechter uw
zaak beoordeelt. In ieder geval is het nooit de bedoeling van
de wetgever geweest om het hele auteursrechtenstelstel van
toepassing te verklaren op doorsnee consumenten.
Auteursrecht, en in bredere zin intellectuele
eigendomsbescherming, is altijd bedoeld als middel, niet als
doel. Het auteursrecht wil makers belonen voor hun
inspanningen om ze op die manier te stimuleren om belangrijke
nieuwe creatieve werken te maken. Het doel van auteursrecht
is bescherming van een algemeen publiek belang, niet het
spekken van de kas van een grotendeels in de V.S. gevestigde
entertainment-industrie.
Waar kan ik muziek en films vinden die ik vrijuit mag
delen met derden?
Een rijke bron is het Internet Archive. Dit kolossale
archief heeft als doelstelling om alle mogelijke publieke
domein content gratis ter beschikking te stellen aan de
wereld. Iedereen kan zelf content toevoegen, maar de
bedenkers spannen zichzelf in om het archief te vullen door
allerlei oude boeken, films en platen te digitaliseren, o.a.
in samenwerking met de Library of Congress in de Verenigde
Staten. De zoekmachine van Creative Commons
biedt toegang tot allerlei nieuwe werken die door de makers
voor een groot deel vrij beschikbaar worden gesteld (met
naamsvermelding als enige vereiste bij hergebruik). Daarnaast
zijn er op muziekgebied talloze independent labels die in
bestandsuitwisseling juist een enorm P.R. voordeel zien en
grote collecties vrij aanbieden. Een overzicht.
In Nederland belooft Simuze een alternatief platform
voor open muziekuitwisseling te worden.
|
|
|