Drie gaten in nieuwe EU privacywet

MIVD overtreedt stelselmatig de wet

Persbericht: Plasterk houdt deur naar sleepnet-surveillance open

Vandaag publiceerde de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) een rapport dat bijna net zo lang als langverwacht is. De Commissie heeft onderzocht hoe de Nederlandse geheime diensten met gegevens omgaan en of ze zich daarbij aan de wet houden. De belangrijkste conclusies uit het rapport lees je hier.

Eerder vandaag kwam het Ministerie van Binnenlandse Zaken met haar standpunt over de komst van de massale internettap. Conclusie: minister Plasterk zegt geen ja, maar ook zeker geen nee tegen sleepnetsurveillance.

Tegelijk met dit standpunt werd een rapport van de CTIVD over het gebruik van telecommunicatie door de geheime diensten gepubliceerd. De CTIVD heeft onderzocht hoe de geheime diensten gegevens gebruiken, opslaan, analyseren en doorgeven en of dat wel allemaal binnen de lijntjes van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten gebeurt. De meest interessante conclusies hebben we alvast voor je uit het bijna honderd pagina’s tellende rapport gevist.

Misschien wel de meest schokkende constatering van de CTIVD: in de zomer van 2011 geconstateerde wetsovertredingen vinden nog altijd plaats. De MIVD doorzoekt “de bulk aan communicatie om potentiële ‘targets’ te identificeren of te duiden” en de CTIVD beoordeelt dat als onrechtmatig. De dienst overtreedt de wet dus stelselmatig. Dat toont nóg een probleem met de huidige wetgeving: zonder handhaving kunnen de Nederlandse geheime diensten straffeloos de regels negeren.

Een ander belangrijk punt: door snelle technologische ontwikkelingen zijn de huidige waarborgen niet langer afdoende. In de eerste plaats vindt veel meer communicatie via het internet plaats. In de tweede plaats zijn de mogelijkheden van de geheime diensten om die communicatie af te tappen, op te slaan en te analyseren enorm gegroeid. Het is de combinatie van de explosieve groei van beschikbare gegevens en de toegenomen capaciteiten van de diensten die er voor zorgt dat de waarborgen tegen privacy-inbreuken inmiddels onder de maat zijn. We schreven het al eerder: meer technologische mogelijkheden vereisen terughoudendheid en betere waarborgen.

De onthullingen van Snowden maken ook dat de Nederlandse geheime diensten hun hechte samenwerking met- en hun vertrouwen in collega’s uit andere landen moeten heroverwegen. Van de wetgever mogen de AIVD en de MIVD wel gegevens uitwisselen met hun buitenlandse counterparts, maar dan moeten die diensten wel de mensenrechten en de eigen wetgeving respecteren. De CTIVD is “van mening dat het in het licht van de onthullingen van de afgelopen periode gewenst is om na te gaan of dit vertrouwen nog steeds terecht is.”

Met ander woorden: niet de bevoegdheden, maar de waarborgen moeten worden uitgebreid.

  1. Kees Aak

    Kan de MIVD hier verantwoordelijk voor worden gesteld middels een rechtszaak?

  2. hawick

    niets nieuws

    past in algemene patroon:
    het zelfreinigend vermogen van de nederlandse overheid, ambtelijk hoger kader en hoog-middenkader is stuitend laag. Toezicht en sancties ontbreken vrijwel.
    En juist die groep ambtenaren blijven zich gedragen als een Rupsje Nooit Genoeg.
    We moeten hier de lagere ambtenaren niet de schuld van geven, of in negatieve zin bij betrekken.

    Deze niet democratische autonomie en het zich habitueel onttrekken aan of negeren van controle zie ik in zekere zin als ondermijning van onze democratie en daarmee als staatsgevaarlijke activiteit. Op dit punt falen MIVD en AIVD. Ook dit zouden ze moeten concluderen en rapporteren gelet op hun missie.

    We kunnen zonder een goed functionerende overheid geen complexe maatschappij handhaven op dit niveau. Dus dat er zekere ruimte / bevoegdheden nodig zijn kan ik prima billijken, maar daar hoort controle en toezicht bij. Het decennia lang voortdurende probleem van te weinig toezicht en sancties moet worden opgelost. Dat is het kernprobleem.

    In een aantal sectoren is de overheid vrijwel totaal onttrokken aan de parlementaire controle. Dit is er een uit vele. Dat moeten we ook de politici verwijten. Zij hebben het laten gebeuren. Noodzakelijke ontslagen / degradaties / reorganisaties zijn uitgebleven.

    Het geeft geen pas om de MIVD de schuld te geven. De echte oorzaak zit nog hoger en dieper.
    Uiteindelijk zijn de politici eindverantwoordelijk.

    Daar is decennia lang te weinig toezicht door gehouden.

    Als via die weg een verbeterproces wordt ingezet, zijn de excessen zo uitgebannen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Help mee en steun ons

Door mijn bijdrage ondersteun ik Bits of Freedom, dat kan maandelijks of eenmalig.