September wordt beslissend voor uploadfilter

De week van dansende babies, menselijke waarden en het vrije woord

Beveiligingscamera’s horen niet normaal te zijn

Dit zijn de interessante, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die ik deze week graag met je deel.

Het Europese Parlement maakte de juiste keuze

Afgelopen donderdag bepaalde het Europese Parlement of ze de juridische commissie het mandaat wilden geven om over het zeer belabberde copyright-voorstel te gaan onderhandelen met de Raad. Dat mandaat kreeg de commissie gelukkig niet. Ik ben de hele week gebeld door journalisten die het allemaal maar moeilijk leken te begrijpen. Het is eigenlijk ook best ingewikkeld. Daarom twee linkjes met iets meer achtergrond over de voorstellen en waar deze stem over ging. De strijd is trouwens nog niet voorbij: in september moet er weer herrie gemaakt worden.

De dansende baby heeft gewonnen

Copyright-handhaving neemt nogal vaak absurde vormen aan (dat is ook één van de redenen om je écht zorgen te maken over bovenstaande Europese plannen). Neem bijvoorbeeld de zaak van de baby die ruim tien jaar geleden op de muziek Prince danste. Zijn moeder zette de video online en Universal verzocht YouTube vervolgens om de video offline te halen. Na een decennium aan juridische procedures heeft de moeder eindelijk gelijk gekregen. Hopelijk komt die boodschap ook bij FIFA aan. De zevenjarige Alex was een paar weken terug blij met de goal van Kane tegen Tunesië. Zijn moeder filmde hem juichend voor de TV en zette dat op Twitter. De dag erna was de post op verzoek van FIFA verwijderd. Wederom een voorbeeld van hoe automatische filters compleet de mist in kunnen gaan.

Ontwerpen voor menselijke waarden

Jaap-Henk Hoepman schreef afgelopen week zijn laatste column in een reeks van scherpe columns voor het FD. Volgens hem brengen de huidige technologische ontwikkelingen ons niet dichter bij elkaar maar zorgen ze er juist voor dat we uit elkaar gedreven worden. Dat komt bijvoorbeeld doordat oorzaak en gevolg steeds meer gescheiden worden. Hierdoor wordt handelen op afstand opeens mogelijk en word je niet meer geconfronteerd met de consequenties van je daden. Hoepman vindt dit on(m/w)enselijk en roept ons expliciet op om een menselijke wereld te ontwerpen.

Geef hier je e-mailadres op om deze lees-, luister en kijktips elk weekend in je inbox te ontvangen.

Facebook's corruptie

Cory Doctorow legt in deze column uit dat het vermogen van Facebook om ons gedrag te veranderen veel kleiner is dan we denken. Ze hebben een krankzinnige hoeveelheid surveillance nodig om een heel klein beetje impact te hebben op wat wij doen:

Dossiers on billions of people hold the power to wreak almost unimaginable harm, and yet, each dossier brings in just a few dollars a year. For commercial surveillance to be cost effective, it has to socialize all the risks associated with mass surveillance and privatize all the gains.

Volgens Doctorow is er een woord voor dit gedrag: corruptie.

De oorlog om het vrije woord

De Amerikaanse burgerrechtenorganisatie ACLU positioneerde zichzelf na de verkiezing van Trump als de leider van het verzet. In de eerste negen maanden na de verkiezing verviervoudigde hun aantal betalende leden (naar meer dan 1.5 miljoen mensen). De ACLU is een belangrijke hoeder van het vrije woord en heeft in het verleden meerdere malen de vrijheid van meningsuiting van neo-Nazis en Klanleden verdedigd. Zoals ze op hun website zeggen: "The same laws or regulations used to silence bigots can be used to silence you." Toch leidde de verkiezing van Trump en met name de protesten bij Charlottesville ook tot een interne bezinning bij de organisatie. Is het wel zo verstandig om haatzaaiende uitingen te verdedigen vanuit het First Amendment? Bij de Guardian schreef Alex Blasdel een hele mooie longread over hoe de discussie hierover binnen de ACLU verliep. Het stuk is ook als podcast te beluisteren.

Dit boek wil ik zo snel mogelijk lezen

Will Self, de Britse auteur met een wat quirky perspectief op technologie, heeft het nieuwe boek van James Bridle gerecenseerd. New Dark Age is nu met stip op één op mijn leeslijst binnengekomen.

Een selfie-muziek-gezichtsherkenning combo

Het is lastig uitleggen wat de JIDO-RHYTHM app kan doen voor de mensen met een iPhone X. Dat laat ik dus aan de makers, Kitasenju Design:

By taking selfie while listening to music, the visual effects that is linked to sound overlaps. A new sense of music video that incorporate “listeners” to the traditional “music + video”.

  1. Kea

    De voorbeelden van ‘misbruik’ van copyright maken niet zoveel indruk. Beide voorbeelden betreffen kinderen die door ouders online zijn gezet.Hebben kinderen dan geen recht op privacy? Ouders zouden beter moeten nadenken voordat ze hun kinderen tentoonstellen.

    • Hans de Zwart

      Het is natuurlijk ook waar dat ouders hier beter over na moeten denken, maar dat is wel een ander probleem dan waar deze artikelen en rechtszaken over gaan. Wat mij betreft staat dat dus los van de vraag hoeveel indruk het voorbeeld maakt. Feit is dat mensen die hun vreugde uiten dat dit niet met de wereld kunnen delen omdat er een bizar filter wordt toegepast.

  2. Kea

    Het artikel over ACLU en free speech geeft mooi het dilemma weer waarmee internet ons telkens confronteert: dat het vrije woord wel heel belangrijk is, maar dat deze vrijheid soms mensen in de gelegenheid stelt om de rechten van anderen te schenden (bv. discriminatie). Daarom vind ik het trecht dat Google de uitspraken van Stormfront over de holocaust (die zij ontkennen) na druk van buiten niet meer bovenaan in de zoekmachine heeft geplaatst. Gelukkig hebben wij artikel 1 in de grondwet, zodat de vrijheid van meningsuiting kan worden afgewogen tegen andere mensenrechten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Help mee en steun ons

Door mijn bijdrage ondersteun ik Bits of Freedom, dat kan maandelijks of eenmalig.