Amendementen Bits of Freedom op verkiezingsprogramma CDA

Vijf vragen over het Nederlandse internetfilter

De gegevensgrabbelaar: tel mee hoe vaak er wordt gegrabbeld!
DOSSIER / Vrijheid in je communicatie

We lezen veel over het Europese plan om internetfilters te introduceren. Maar wat zijn de plannen voor Nederlandse internetblokkades eigenlijk? Bits of Freedom kreeg op Twitter veel vragen hierover. Daarom hieronder de vijf meest prangende vragen over het Nederlandse internetfilter, en de antwoorden daarop.

Wil Nederland ook een internetfilter introduceren? Ja. Eerst wilde het Ministerie van Justitie dit doen door middel van zgn. “publiek-private” samenwerking, dus zonder hiervoor een wet te maken die aan het parlement moest worden voorgelegd. Het KLPD zou de zwarte lijst aanleveren. De providers zouden de webpagina’s op die lijst filteren. In 2008 is het Ministerie echter teruggefloten door haar eigen onderzoekscentrum(PDF): omdat dit een inperking van de vrijheid van meningsuiting is, moet zo een filter een wettelijke basis hebben. Nu probeert het Ministerie het filter op grond van “zelfregulering” in te voeren: providers zouden “vrijwillig” gaan meewerken aan zo een filter. Het probleem is dat die vrijwilligheid met een stevige korrel zout moet worden genomen. Ter illustratie een uitspraak van mevrouw Arib (PvdA) in 2007: “Providers die niet meewerken aan filteren van kinderporno, keuren seksueel misbruik goed.”.

Wie houdt de zwarte lijst bij? Het plan is om het Meldpunt Kinderporno de zwarte lijst te laten bijhouden. Die zal de zwarte lijst verspreiden aan de providers die meedoen aan het systeem. Saillant detail: het Meldpunt Kinderporno wordt grotendeels gesubsidieerd door het Ministerie van Justitie. Hoewel wij verwachten dat het Meldpunt haar werk integer en onafhankelijk zal doen, is het principieel onjuist dat de lijst wordt bijgehouden door een instantie die voor haar voortbestaan afhankelijk is van periodieke goedkeuring door de overheid.

Toetst een rechter of een website op de lijst komt? Er is geen aanwijzing dat het systeem juridische waarborgen zal bevatten; als het Meldpunt eenmaal beslist dat een pagina op de lijst moet, wordt de pagina geblokkeerd. Een rechter zal dat niet toetsen en er is geen procedure bekend om hiertegen te protesteren.

Op welk niveau wordt gefilterd? Wij begrijpen dat het Nederlandse systeem op pagina-niveau zou gaan filteren. Dat betekent dat providers alle internetverkeer moeten gaan controleren door middel van een vorm van “Deep Packet Inspection“. Er zou dus niet op DNS-niveau worden gefilterd.

Welke websites komen op de lijst? Wij begrijpen het zo: vooralsnog komen op de lijst alleen pagina’s van websites in landen waarmee Nederland geen samenwerking heeft. Het probleem is echter, dat het Ministerie hierover geen openheid geeft. Wij weten dus niet precies welke pagina’s op de lijst zouden komen.

Conclusie: Zoals u zal begrijpen, is Bits of Freedom geen voorstander van dit internetfilter. Leest u daarom ook vier redenen waarom een internetfilter een slecht idee is.

De afbeelding is gebaseerd op een foto van zensursula, “2009_06_20_121454”, uitgebracht onder een Creative Commons Attribution 2.0 Generic licentie.


  1. iemand

    Heeft iemand zich al eens afgevraagd wat de energiekosten van al dat Deep Packet inspection filteren zijn? Deze ‘oplossing’ kun je met geen mogelijkheid groen noemen.

  2. Tweets die vermelden Vijf vragen over het Nederlandse internetfilter – Bits of Freedom -- Topsy.com

    […] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door jasperwillem, Rachel Marbus. Rachel Marbus heeft gezegd: RT @bitsoffreedom: Twitteraars vragen, wij beantwoorden. Vijf vragen over het Nederlandse #internetfilter: http://bit.ly/aQ3oPV […]

  3. Anoniem

    @1,
    Energieverbruik hangt natuurlijk af van de gebruikte hardware. Ook is de vraag hoe er precies gefilterd wordt; op requests of op transmissie van de pagina’s?
    Ik ga even uit van requests. Dan moet je het pakket helemaal uitpakken (ipv zoals een normale router zou doen, gewoon forwarden op de netwerk laag, zie http://en.wikipedia.org/wiki/Internet_Protocol_Suite voor meer info); een HTTP request valt onder de application layer. Vervolgens moet je de requested pagina eruit vissen (niet echt moeilijk) en deze string moet je door een database halen. Vooral dat laatste is duur, en eerlijk gezegd denk ik niet dat dit een werkbare oplossing is als er enkele miljoenen pagina’s in de filter staan. Zelfs als we aannemen dat men alleen HTTP filtert (dus geen FTP/…), dan is het filter niet alleen nutteloos maar nog steeds (te) traag, aangezien de processing time sterk omhoog gaat (voor elk pakket moet nu een database-lookup gedaan worden). Uiteraard kan men niet langer in de hardware switchen, maar ik geloof dat dat bij IP toch niet het geval is. Als je een schatting wilt maken kan je zelf proberen een basis SQL-database te draaien op een netbook en met wat python (of C/Java, maar python is lekker simpel) een testje schrijven. Uiteraard is dat trager dan wat de switch gaat doen, maar toch.

Laat een reactie achter op Anoniem Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Help mee en steun ons

Door mijn bijdrage ondersteun ik Bits of Freedom, dat kan maandelijks of eenmalig.